ทริกเกอร์ตบไหล่ซึบารุเสร็จก็เดินนำขึ้นไป ปล่อยซึบารุทำหน้าเหวออยู่ด้านหลัง ก่อนจะวิ่งขึ้นไปหาทริกเกอร์
"เดี๋ยวสิคุณทริกเกอร์ แบบนี้แกล้งกันรึเปล่าเนี่ย"

ทริกเกอร์หัวเราะ "ใช่ครับ ผมแกล้ง"

ซึบารุเดือดปุดขึ้นมาทันใด
"อะไรกันเนี่ย ไหนบอกว่าจะสอนผมไง"

ทริกเกอร์ยกมือขึ้นป้องกันตัวเอง เหมือนสื่อความหมายว่า อย่าตีผมเลย แต่ก่อนที่ซึบารุจะได้พูดอะไร มนุษย์กลายพันธ์ตัวหัวโจกก็เงื้อขวานโดดลงมาฟาดใส่ทั้งคู่

ซึบารุกระโดดหลบออกมาได้ทัน ส่วนทริกเกอร์ยืนอยู่กับที่ ขวานที่เหวี่ยงลงไปปักที่พื้นนั้นห่างจากหน้าเค้าเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร

"โอ้ ดูเหมือนคุณจะตั้งใจเว้นระยะไว้สินะเนี่ย" ทริกเกอร์กดฮู๊ดตัวเองลง
"นายเองก็ร้ายใช่เล่นนะ ที่ไม่หลบเนี่ย" มนุษย์กลายพันธ์ตัวหัวหน้าเหวี่ยงขวานขึ้นพาดบนไหล่ตัวเอง "ข้าชื่อบลานค์(Blank) เจ้าชื่ออะไร"

"ชื่อทริกเกอร์ครับ" พูดจบเค้าก็ถอนหายใจทีนึง "แต่คนที่คุณควรรู้ชื่อไว้ไม่ใช่ผมนะ คนข้างหลังต่างหาก"

บลานค์ได้ยินดังนั้นจึงหันหลังกลับไป ซึบารุกระโดดเงื้อดาบเหวี่ยงลงมาใส่ แต่บลานค์ยกขวานขึ้นมากันทัน ทั้งคู่จ้องหน้ากันขณะที่ใช้แรงของตนผลักดันอาวุธเพื่อประลองพลังกัน

"ชั้นชื่อซึบารุ คนที่จะโค่นแกไงล่ะ"
"โฮ่ ดูท่าจะมีความมั่นใจมากนะ ถ้าทำได้ก็เอาเลยสิ"

พูดจบบลานค์ก็เหวี่ยงขวานออกไป ผลักซึบารุกระเด็นถอยหลังไประยะหนึ่ง เสร็จบลานค์จึงหันไปตะโกนกับลูกน้องที่อยู่ด้านหลัง
"ไอ้ดาบยักษ์นี่ของข้า ส่วนไอ้ฮู๊ดนั่นจัดการตามสบาย"

ทริกเกอร์ได้ยินก็ทำหน้าเหวอ
"ไหงมาลงที่ผมล่ะเนี่ย"

ยังไม่ทันที่ทริกเกอร์จะทำอะไรต่อ พวกลูกน้องของบลานค์ก็กระโจนเข้าใส่ ทริกเกอร์จึงตัดสินใจวิ่งหนีไป
"ซึบารุครับ สู้ๆนะครับ ผมจะเอาใจช่วยอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ"

ซึบารุยืนงงกับทริกเกอร์ที่ดูเหมือนจะหนีไปเรียบร้อยแล้ว
"นั่นอาจารย์นายแน่เหรอเนี่ย" บลานค์ถามด้วยสีหน้างงๆเช่นกัน
"เพิ่งเป็นได้ไม่ถึงห้านาที ออกลายซะแล้วเนี่ย" ซึบารุถอนหายใจ ก่อนจะชักดาบขึ้นมา "ว่าแต่ มาจัดการเรื่องของเราต่อดีกว่าไหม"

บลานค์ได้ยินก็ฉีกยิ้มโหด ราวกับสัตว์ที่หมายจะเข้าขยี้เหยื่อในทันที แล้วจึงควงขวานตั้งท่าสู้กับซึบารุต่อ

คราวนี้บลานค์เป็นฝ่ายบุกก่อน เริ่มด้วยการเหวี่ยงขวานเข้าใส่ซึบารุอย่างรวดเร็ว ซึบารุก้มลงพร้อมกับเหวี่ยงดาบจะฟันกลางลำตัว แต่ว่าบลานค์ใช้จังหวะที่เหวี่ยงขวานเมื่อสักครู่ปักขวานลงกับพื้น แล้วเหวี่ยงตัวเองขึ้นไปบนขวานเพื่อหลบดาบซึบารุ

"ร้ายไม่เบานะเนี่ย" บลานค์แสยะยิ้มด้วยความพอใจ "ควรค่าแก่การฆ่าจริงๆ"
"งั้นเหรอ" ซึบารุเหวี่ยงดาบขึ้นพาดไหล่ "งั้นลุยต่อล่ะนะ"

ซึบารุกระโดดเข้าหาบลานค์ ฟาดดาบลงไปที่ใบหน้าบลานค์ แต่บลานค์กระโดดถอยพร้อมกับเหวี่ยงขวานขึ้นมาในแนวตั้ง ซึบารุยกดาบขึ้นป้องจนกระเด็นลอยขึ้นฟ้า บลานค์อาศัยจังหวะนั้นเมื่อเท้าลงถึงพื้นก็กระโดดเข้าไปหาซึบารุในระยะทันที

"ไหนล่ะที่ว่าจะโค่นข้าน่ะ ทำให้ดูหน่อยสิ" บลานค์แสยะยิ้มก่อนจะเอาด้ามขวานกระแทกท้องซึบารุอย่างแรงจนจุก แล้วก็ต่อยอัดซึบารุจนกระเด็นลงพื้นดิน

ซึบารุคุกเข่าพร้อมกับเอามือปาดเลือดที่แก้มออก ในตอนนั้นบลานค์ก็ค่อยๆเดินเข้ามาหาซึบารุอย่างช้าๆ
"อย่างนี้ไอ้ฮู๊ดนั่นน่าจะเก่งกว่านายอีกสินะเนี่ย"

ซึบารุได้ยินก็ลุกขึ้น ตั้งท่าเตรียมสู้ต่อทันที
"ดูท่าจะยังไม่เข็ดนะเนี่ย" บลานค์แสยะยิ้มอย่างดุร้าย พร้อมเหวี่ยงขวานใส่ซึบารุอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ซึบารุทำได้เพียงแค่ยกดาบขึ้นป้องตัวเองไว้เท่านั้น ก่อนที่จะพลาดโดนหมัดของบลานค์ต่อยใส่หน้าจนกระเด็นไปตามพื้นราวๆหนึ่งช่วงตึก

ซึบารุค่อยๆประคองร่างตนเองลุกขึ้นยืน ในระหว่างนั้นเองซึบารุได้ยินเสียงคนต่อสู้กัน เมื่อหันไปมองก็เห็นทริกเกอร์ยืนอยู่กลางฝูงมนุษย์กลายพันธ์ที่กระโดดล้อมทริกเกอร์เอาไว้ในระยะห่างพอสมควร

ซึบารุเห็นทริกเกอร์หลบการโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าของมนุษย์กลายพันธ์ได้ ทั้งๆที่การจู่โจมจากศัตรูหลายตัวจะมาอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วกว่าขวาน และยังมาจากทุกทิศทางอีก แต่ทำไมทริกเกอร์ยังหลบได้ หนำซ้ำถ้าซึบารุไม่รู้สึกไปเอง ทริกเกอร์ไม่ได้ใช้ความเร็วที่ช้ากว่าตัวของซึบารุเองในตอนนี้เสียอีก

เมื่อซึบารุสังเกตุดีๆ ก็เห็นทริกเกอร์หันหน้ามายิ้ม พร้อมกับเอานิ้วชี้ที่ดวงตาตัวเอง ก่อนจะตวัดดาบเหวี่ยงศัตรูที่อยู่ด้านหลังให้กระเด็นพุ่งมาทางซึบารุโดยที่ไม่ต้องมองเสียด้วยซ้ำ

ซึบารุเห็นดังนั้นก็ดีดนิ้วเหมือนนึกอะไรออก ซึ่งในเวลาเดียวกันบลานค์ก็เดินมาถึงตัวซึบารุแล้ว
"เอ้า ลุกขึ้นมาต่อสิ ยังไม่....."

"จบแล้วล่ะ" ซึบารุชิงพูดก่อนที่บลานค์จะพูดจบประโยค "การดวลกันคราวนี้ชั้นเป็นฝ่ายชนะแล้วล่ะ"
บลานค์ฉีกยิ้มด้วยความโกรธเกรี้ยว ที่เค้าไม่ชอบที่สุดคือการถูกชิงตัดบทพูดนี่แหล่ะ
"ถ้าทำได้ก็เอาเซ่"

บลานค์กระโดดถอยหลังเพื่อเว้นระยะเพื่อจะได้ใช้ขวานยักษ์ของเค้าได้อย่างเต็มที่ แล้วจึงเหวี่ยงขวานพุ่งเข้าหาซึบารุ

แต่คราวนี้ไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว ซึบารุค่อยๆหลับตาลง พร้อมกับโยกตัวหลบการโจมตีของบลานค์ได้อย่างต่อเนื่อง แม้บลานค์จะใช้หมัดในการโจมตีผสานด้วยแล้ว แต่ก็ไม่โดนตัวซึบารุเลยแม้แต่น้อย

"อะไรกันเนี่ย นี่แกทำอะไรของแก" บลานค์สบถด้วยความไม่พอใจที่เห็นเหยื่อของตนเริ่มเก่งกว่าเดิม

ทางด้านซึบารุ ภาพที่ซึบารุเห็นตอนนี้คือกระแสลมสีเขียวๆที่ไหลอยู่รอบๆตัวบลานค์ จนทำให้เห็นเลยว่าบลานค์เตรียมจะเหวี่ยงขวานมาทางไหน เมื่อรู้ว่าการโจมตีจะมาจากทิศใด การหลบล่วงหน้านั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยแม้แต่น้อย

เมื่อหลบไปได้สักพัก ซึบารุตัดสินใจโจมตีกลับ บลานค์ซึ่งโจมตีจนติดลมเมื่อต้องเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายตั้งรับก็เลยยังตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่ยกด้ามขวานขึ้นรับการโจมตี ซึ่งดูเหมือนจะปัดป้องได้ไม่หมด ร่างกายของบลานค์ค่อยๆปรากฎบาดแผลมากขึ้นเรื่อยๆ

"จบแล้วล่ะ" ซึบารุวางดาบลงที่ไหล่ของบลานค์ที่บาดเจ็บจนต้องทรุดลงไปคุกเข่าอยู่กับพื้น
"ชั้นเป็นฝ่ายชนะแล้ว"

บลานค์ได้ยินประโยคประกาศชัยของซึบารุก็โกรธเกรี้ยว เหมือนจะยังยอมรับความพ่ายแพ้ของตนไม่ได้ เตรียมที่จะลุกขึ้นยืนต่อ แต่ตัวของบลานค์กลับไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

"จบแล้วสินะครับ"
ทริกเกอร์เดินมาตบไหล่ซึบารุ ก่อนจะกดฮู๊ดตัวเองเล็กน้อย
"การฝึกครั้งนี้ผมให้.......อุ๊ฟ!!!"

ก่อนที่ทริกเกอร์จะพูดจบ ก็โดนซึบารุอัปเปอร์คัตใส่ จนต้องลงไปนั่งเช็ดเลือดกำเดาตัวเอง
"นี่เค้าเรียกสอนเหรอไงเนี่ย คุณทริกเกอร์" ซึบารุโวยวาย

"เจ็บจังแฮะ" ทริกเกอร์ค่อยๆลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปหาบลานค์
"คุณเป็นตัวหัวหน้ากลุ่มใช่ไหมครับ"
"ใช่ แล้วจะทำไม" บลานค์ที่ขยับตัวไม่ได้ตอบด้วยสีหน้าเฉยชา " เอาสิ จะทำอะไรก็ทำเลย การที่แกมาตรงนี้ได้ แสดงว่าลูกน้องข้าโดนแกจัดการเรียบหมดแล้วสิ"

ซึบารุได้ยินดังนั้นจึงนึกขึ้นได้ แล้วจึงหันหน้าไปตรงจุดที่เห็นทริกเกอร์อยู่กลางดงมนุษย์กลายพันธ์ ซึ่งที่ตรงนั้นดูเหมือนจะมีแต่พวกที่บาดเจ็บนอนกองอยู่ตรงบริเวณนั้นเต็มไปหมด

"แหม ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก" ทริกเกอร์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเหวี่ยงโซ่ที่แขนตนเองขึ้น ตอนนั้นเองที่บลานค์รู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองเบาขึ้น และเริ่มขยับได้แล้ว

"ผมแค่อยากจะถามอะไรสักหน่อย" ทริกเกอร์ย่อตัวลงไปในระดับเดียวกับบลานค์ "คุณรู้จักคนที่ชื่อชูเบี้ยน(Chubian)รึเปล่า"

บลานค์ส่ายหน้าในทันที แน่นอนว่าทริกเกอร์ดูออกเลยว่าบลานค์ไม่รู้จักจริงๆ

"เอาล่ะ งั้นก็หมดคำถามแล้ว" ทริกเกอร์เดินไปพลางกดฮู๊ดตนเองไปพลาง

"ใช่แล้ว ลืมไปเลย ผมขออะไรคุณสักอย่างได้ไหม บลานค์"
"ข้าแพ้แกแล้วหนิ จะยังเรียกร้องสิทธ์อะไรได้อีก" บลานค์ตอบแบบไม่เต็มใจ
"ถ้ายังไง ผมขอให้คุณเลิกอาชีพแบบนี้ดีกว่านะ แล้วก็อีกอย่าง ดูเหมือนเพื่อนๆคุณจะอยู่กับคุณได้อีกไม่นานแล้วล่ะ"

บลานค์พุ่งเข้าใส่ทริกเกอร์ด้วยความโกรธเกรี้ยว "นี่แกฆ่าพวกเค้าเหรอ"

ทริกเกอร์หันกลับมาพร้อมกับเอาดาบจ่อที่คอของบลานค์อย่างรวดเร็ว ไม่มีใครมองเห็นการเคลื่อนไหวของทริกเกอร์เลยแม้แต่น้อย

"ผมไม่ได้ฆ่าพวกเขาแน่ แต่พวกเขาหมดเวลาแล้วต่างหาก"
"หมายความว่ายังไงที่ว่าหมดเวลาน่ะ" บลานค์ถาม
"ถึงเวลาแล้วคุณก็รู้เองแหล่ะครับ" ทริกเกอร์ชักดาบลงมา ก่อนจะคลายพลังจนดาบกลับกลายเป็นหินอีกครั้ง

"เอ่อ จริงสิ พวกคุณน่ะ ไม่ใช่มนุษย์กลายพันธ์นะครับ"

ประโยคนี้ทำให้ทั้งบลานค์และซึบารุตกใจ แต่ก่อนที่บลานค์จะถามต่อ ทริกเกอร์ก็ตบที่หลังคอของบลานค์ ทำให้บลานค์สลบไป

"ยังไม่ถึงเวลาที่คุณควรรู้ตอนนี้นะครับ" ทริกเกอร์กดฮู๊ดตัวเองลงเบาๆ

ซึบารุหันหน้าไปทางที่พวกลูกน้องของบลานค์อยู่ ภาพที่ซึบารุเห็นนั้นคือลูกน้องของบลานค์มีไอสีเขียวระเหยขึ้นมาตามลำตัว จนเมื่อไอสีเขียวระเหยจนหมด ร่างของสมุนบลานค์ก็แตกหักเหมือนก้อนหินที่โดนทุบจนแหลกเป็นผง สักครู่เศษผงนั้นก็ถูกลมพัดไปจนหมดอย่างช้าๆ

ซึบารุเห็นภาพดังนั้น จึงคิดจะหันไปถามทริกเกอร์ แต่ก็เลือกที่จะไม่ถามดีกว่า เพราะถึงถามไปก็คงไม่ตอบแน่นอน ถ้าถึงเวลาอาจจะตอบก็ได้

แต่ที่จริงแล้ว บลานค์และลูกน้อง หากไม่ใช่มนุษย์กลายพันธ์ แล้วเป็นอะไร แล้วมนุษย์กลายพันธ์ที่หายหน้าไปจากสังคมนั้นหายไปไหน กลุ่มโจรทานัมแท้จริงเป็นอะไรกันแน่

แต่ก่อนที่ซึบารุจะคิดอะไรต่อนั้น ทริกเกอร์ก็เดินมาตบไหล่พร้อมด้วยรอยยิ้ม
"บทเรียนต่อไป เอาบลานค์ไปขัง แล้วก็ทำความสะอาดด้วยนะครับ"

".........................."